Xülasə

Bu məqalədə 44 günlük Vətən müharibəsi dövründə siyasi liderin diskursunda dilin strateji təşkili və onun ideoloji-funksional yükü çoxsəviyyəli diskursiv analiz çərçivəsində araşdırılır. Tədqiqatın əsas məqsədi müharibə şəraitində formalaşan siyasi kommunikasiya modelində leksik-semantik, sintaktik-struktur və praqmatik-interaksional vasitələrin qarşılıqlı əlaqəsini müəyyənləşdirmək, eləcə də onların hansının dominant diskursiv mexanizm kimi çıxış etdiyini aşkara çıxarmaqdır.

Araşdırma göstərir ki, siyasi liderin nitqində leksik vahidlər (qiymətləndirici sözlər, emosional yüklü leksika, terminoloji seçimlər) və sintaktik konstruksiyalar (paralelizm, reiterasiya, vurğulayıcı cümlə modelləri) mətnin ideoloji strukturunu formalaşdırsa da, əsas diskursiv təsir praqmatik strategiyalar vasitəsilə reallaşır. Xüsusilə şəxs əvəzliklərinin – daha çox “biz” formasının – kontekstual və məqsədyönlü istifadəsi inklüziv kollektiv kimlik modelinin qurulmasına, “milli birlik” diskursunun gücləndirilməsinə və “mən–xalq” binar münasibətinin legitimləşdirilməsinə xidmət edir.

Açar sözlər: siyasi diskurs, praqmatik strategiyalar, şəxs əvəzlikləri, siyasi legitimlik